İnsan şunları görünce Pompideu, o kadar da düşünülemez değilmiş diyor.

Merakla görmeyi beklediğim yerlerin başında geliyordu, aksam vakti gittik. Üzerinde halen insanlar varid, güzel detayları, kentin içerisine kattığı yeni deger, konserler vs. Kent içerisinde böyle bir karar verilmesi, tekrar canlandırması heyecanlı gözüküyor, highline zaten üzerine o kadar yazılmış, çizilmiş durumdaki …

Eski bir fabrikayken 1998’deki dönüşüm projesi ile yenilenmiş bir bina. Zemin katındaki yeni,eme calışması, dükkanlar çok etkileyici, eski dil korunmuş. Ama o “vintage” havasından dolayı halen çekici geliyor. “vintage” ile ilgili daha detaylı birseyler yazacağım.

New Museum’da Perşembe günleri aksam 7-9 arası giriş ücretsizmiş. Biz onu kaçırdık ama bu detayı neden verdigimi birazdan anlatacağım. SANAA’nin yaptıgı müze dışardan iyi bir imge olarak gözüküyor. Girişten sonraki kitapçısı da iyiydi, özellikle kitapları. “Ostalgia” adında eski Sovyet donemi …

Amerika’da neyin yapay neyin doğal olduğunu anlayamıyorum, bazen hersey illuzyon gibi, bu kasırga meselesi gibi. Cogu yiyeceğin içerisinde kimyasallar var, organik malzeme satan mağazalar, herseyi satıyor. Hoş bunlar her yerde var ama sanki burada hersey başlıyor gibi.

Gecen ay Depo’da gerçekleşen konuşmadan sonra, Storefront’u ziyaret etmek için can atıyordum. Ancak kapalı çıktı, yeni bir sergi kuruluyordu, kapısını açıp içeri girdik ama dışarıya çıkarıldık daha sonrasında. http://www.storefrontnews.org/ Kapalı olduğunu anladıktan sonra biz de ünlü pizzaci Lombardiye gittik, devamı …

Ne olduğunu bilmediğimiz bir kuyruk, insanlar öyle bekliyorlar. Ne olduğunu sorduğumuz cocuk da, neden beklediğini bilmiyor, “Yeni bir dükkan açıldı, cool olacak diyor.” İnsan burada hep bir seylerin manipulatif olduğunu, tüketime karsı bir yönlendirme olduğunu düşünüyor.

Bugün yine canli yayın yapacagım, twitter ve Facebook üzerinden sorularınızı sorabilirsiniz, iletkene geçebilirsiniz.

Burası odamın manzarası, pencereyi açınca insanın çıkıp yuruyesi geliyor, en kısa zamanda gerçekleştireceğim sanırım.

İlk olarak MoMA’ya gittim. Beklediğim kadar kalabalık değildi, kalıcı serginin yanı sıra ilgi çekici bir kaç sergi vardı ki bunlardan biri Paolo Antonelli’nin küratörlüğünü yaptıgı “talk to me” adlı sergiydi. Kent, objeler bunlarla olan dijital iliskilerimiz üzerine olan işlerden oluşuyordu, …